KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI Hakkında Bilgi neden kaşınırlar sorun nedir. Ne yapmalıyız?

 

k1 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Köpeklerin en tehl,keli, ve en sıkıntılı dönemidir Deri hastallığı  bu konuda en güncel bilgileri www.kopekburada.org sitesinden öğrenebilir bunlara göre tedbir alıp engelleyebilirsiniz. buyrun yazının devamına…

Allopecia (tüy dökülmesi)— Kıl kökleri, derinin germinatif hücrelerinin içindeki foliküllerde yer alır. Çeşitli nedenlerden ötürü germinatif hücreler etkilenir ve kıl kökleri beslenemez. Bunun sonucunda kıl folikülleri atrofiye olur ve gelişemeyen kıllar dökülür.Köpeklerde tüy dökülmesi nin birçok sebebi olabilir. Mevsimsel tüy dökülmeleri normaldir ve bir hastalığa bağlı değildir. Köpekler yaz ve kış başlarında tüylerini değiştirler.Tüy dökülmesi doğmasal(allopeciacongenita)veya edinsel (allopecia symptopmatica) olabilir.

k2 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi k3 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Allopecia Symptopmatica– Edinsel tüy dökülmesinin sebeplerinin başında mantar, dermatit, parazitler, ekzama, alerjiler, zehirlenmeler, kimyasallar, endokrin sistem bozukluğu (hipertiroidizm vb.) kısırlaştırma, stres, viral hastalıklar, bağışıklığın düşmesi, aşırı protein alımı, vitamin eksikliği (özellikle A, D, H vitaminleri) gelir. Enjeksiyon bölgesinde tüy dökülmesini, iri ırk köpeklerin sürtünmeden dolayı özellikle dirsek bölgelerindeki tüyleri kaybetmesini (mekanik tüy dökülmesi), anal kese kaynaklı kaşıntılara bağlı tüy dökülmesini de yukarıdaki listeye ekleyebiliriz. Edinsel tüy dökülmeleri yaygın (allopecia diffuza ) veya lokal (allopecia areata) olabilir. Mekanik sürtünme, tasmanın sürtünmesi lokal dökülmelerdir.       

Allopecia Congenita—Doğumsal olan tüy dökülmelerinde yavru doğduğu anda vücudunda yaygın veya lokal tüy dökülmeleri görülür. Bunun sebepleri arasında anne köpekte iyot eksikliği, hipofiz bezi bozukluğu, annenin gebelikte viral hastalık geçirmesi, yavruda sinir sistemi fonksiyonu bozukluğunu sayabiliriz. Mexican Hairless, American Hairless, Chinese Crested, İnca Hairless gibi köpeklerin tüysüz olmalarının edinsel veya doğumsal bir sebebi yoktur. Az tüylü ve tüysüz olmaları bu köpeklerin ırksal özelliğidir.

Juvenile Pustuler Dermatitis(yavru köpeklerde püstüllü dermatit)—Bir yaşın altındaki bağışıklığı düşük yavru köpeklerde görülür. Vücudun değişik bölgelerinde görülebilir, fakat sıklıkla çene ve karın bölgesinde oluşur. Etken genellikle Staphyloccus grubu bakterilerdir. Köpeğin vücudunda küçük tüysüz alanlar açılır. Bu alanlar püstüllerle dolar. Patlayan püstüller kabuklanır ve kepeğimsi döküntüler oluşur. Hastalık genelde yayılmaz, küçük ve sınırlı alanlarda kalır. Tedavisi zor değildir. Hidrojen peroxide, chlorhexidine, benzoyl peroxide gibi antiseptik solusyonlarla enfekte bölgeyi günde 2 kez temizlemek gerekir. Ağır seyreden vakalarda ilave olarak antibiyotik de kullanılabilir.

k51 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Yeast (Malassezia) Dermatitis(Maya Dermatiti)—Köpeklerin kulak kepçesi, dış kulak kanalı, yüz, karın altı, ayak bölgesinde görülür. Genellikle etken Malassezia Pachydermatitis’dir. Alerjiler(gıda, polen), dış parazitler (uyuz, pire), hormonal bozukluklar (hypotiroidizm, cushing sendrom) maya dermatitine sebep olabilir. Her yaşta ve ırkta köpeği etkilemekle beraber West Highland Terrier, Bassed Hound, Cocker ve Springer ırkları daha yatkındır. Deride kızarıklar oluşur, etkilenen bölgedeki tüyler dökülür ve kabuklanma-kepeklenme görülür. Deri yağlı bir hal alır ve kötü kokar. İlerlemiş kronik vakalarda deri kalınlaşır ve rengi koyulaşır (fil derisine benzer). Teşhis için mikroskopik inceleme ve kültür ekimi yapılır. Tedavide etkene uygun ilaçlar ve antiseptik solüsyonlar kullanılır.

k71 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi k81 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgik91 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Eczema (ekzama)—Derinin epidermisindeki (yüzlek hattı) yangıdır. Etkenin kuvvetine göre derinin alt tabakaları da ekzamadan etkilenebilir. Bazı köpekler de ekzamaya bağlı dermatitis şekillenebilir. Etkene bağlı olarak deride hassasiyet gelişir, kızarıklar ve ödem oluşur. Daha sonraları papüller ve içleri sıvı dolu olan değişik büyüklükte veziküller oluşur. Patlayan veziküller sulu ve kızarık bir hal alır. Sekunder bakterilerin devreye girmesiyle akıntı irinli bir hal alır. Patlayan veziküller zamanla kurur, kabuklanır ve deride kepeğimsi dökülmeler ve sertleşme görülür. Ekzama vücudun her yerinde görülebilir (gövde, kulak, burun, yanak, inguınal bölge vs.). Ekzama genellikle yavaş gelişir. Kronik veya akut seyirli olabilir. Tedavi için etkenin belirlenmesi gerekir. Golden Retriever, Saint Bernard, Alman Kurt Köpeği, Collie ekzamaya yatkın ırklardır. Ekzamanın erythematosum, papulosum, vesikulosum, exudativa, pustulosum ve squamosum gibi türleri vardır.

Ekzamaya sebep olan etkenler iki gruba ayrılır:

Endojen (iç) etkenler: Bunlar iç parazitler, beslenme yetersizliği, tek yönlü beslenme, aşırı besleme, üremi, sarılık, karaciğer hastalıkları, hormonel bozukluklar, vitamin eksiklikleri, allejenler, iz elementlerin noksanlığıdır. Bazı iç etkenler kalıtımsal olabilir.

Eksojen (dış) etkenler: Kimyasallar, mekanik sürtünmeler (tasma vs.), dış parazitler(uyuz, kene, pire), ev toz akarları, aşırı soğuk –sıcak, hijyen eksikliği, deride kir birikmesi, aşırı alkali sabunla yıkama, aşırı kaşınma eksojen etkenlerdir.

Pyoderma (derinin iltihaplanması)—Derinin iltihaplı enfeksiyonlarıdır. Hastalık deride gelişen olaylara bakterilerin karışmasıyla oluşur. Staphylococuccus Aureus türü mikro organizmalar ve bakteriler bu enfeksiyonlara sebep olur. Callus Pyoderma, Perianal Fistula, Pododermatitis, Granulome gibi türleri vardır. Kaşınma, travma, tahriş, yaralanma, ısırılma sebebiyle oluşan yaralar enfekte olarak deri iltihaplanmasına sebep olurlar. Bölgede akıntılı, kanamalı, irinli lezyonlar oluşur. Tedavi edilmeyen ve nükseden lezyonlar septisemi riski taşıyabilir. Yatış pozisyonundan, yere temastan oluşan nasırlar da enfekte olup pyodermaya dönüşebilir. Alman Kurt Köpeklerinin anüs çevresinde doku kayıplı perineal pyoderma’ya sık rastlanır. Tedavide antibiyotik kullanılır.

k111 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

İnterdigital Pyoderma (ayak-tırnak iltihabı)—Köpeklerin ayak, tırnak, parmak aralarında oluşan bakteriyal enfeksiyonlardır. Sert zeminlerin tahriş etmesi, yabancı cisimlerin ayağa girmesi, toz, kir, zift-katran gibi maddelerin ayağa bulaşması, parazitler (uyuz), alerjiler ayak bölgesinde kırmızımsı, parlak, sulu lezyonlara (kontakt dermatit) sebep olur. Bakterilerin devreye girmesiyle nodüller daha büyük lezyonlara (1-2cm) dönüşür. Köpek bu ağrılı bölgeleri yalar, ısırarak kaşır ve daha çok tahriş eder. Bağışıklığı düşük köpeklerde ayak yaraları daha zor iyileşir ve nüksetme eğilimi gösterir. Labrador, İngiliz Bulldog, Shar-Pei ırkları interdigital pyodermaya yatkın ırklardır.

k121 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Hookworm Dermatitis (Kancalıkurt Dermatiti)—Ancylostoma, uncinaria ve necator kancalı kurtlarının sebep olduğu dematitdir. Genellikle kirli yerlerde yaşayan bakımsız köpeklerde görülür. Köpek yerle temas ederek kancalıkurtların 3.evresindeki larvaları topraktan alır. Lezyonlar köpeğin vücudunun toprakla temas ettiği bölgelerinde (karın altı, ayaklar vb.) oluşur. Bölge kızarır, sulanır ve kaşınır. Zamanla deri sertleşir. Enfekte olan ayaklarda tırnaklar daha hızlı uzar fakat şekil bozuklukları görülür. Dışkının mikroskopik incelemesiyle (kancalıkurt yumurtası aranır) teşhis edilir. Paraziter tedavi ve derinin tedavisi olumlu sonuç verir.

Neoplastik deri Hastalıkları—Kısırlaştırılmamış yaşlı dişi köpeklerde daha sık görülür. Deriye özgü ve iç organ tümörleri metastaz yaparak deride lezyonların oluşmasına sebep olur. Başlarda ufak sınırları belli olan lezyonlar, hastalığın ilerlemesi ile büyür ve yayılır.

Gıda Alerjisi—Gıda alerjisi alınan gıdanın içerdiği proteinlerin antigenik karakter göstermesi nedeniyle ortaya çıkar. (Glikoproteinlerin sindirim ve ısı sistemlerine karşı dayanıklılık göstererek vücutta antijen özelliğini koruması nedeniyle bağışıklık sistemi aktive olur ve alerjik reaksiyonlar gelişir.) Gıda alerjileri tüm alerjilerin %10’unu oluşturur. Mevsimsel, ırksal etkenler çok belirleyici değildir. Enzim yetersizliği, metabolizmik hastalıklar gıda alerjisine sebep olabilir. Gıda intoleransı alerji değildir. Gıda intoleransında köpekte hazımsızlık, kusma ve ishal görülür. Gıda alerjilerinde ise deri hastalıkları oluşur. Köpeklerde gıda alerjisine en sık 2-6 yaş aralığında rastlanır. Gıda alerjisine bağlı deri hastalıklarında deride kaşıntı, kızarıklık, tüy dökülmesi, kepeklenme, kabuklanma görülür. Deri üstünde eritremler, plaklar, püstüller oluşur. Köpeklerde görülen kaşıntıların %20’sinin sebebi gıda alerjisidir. Tavuk eti, sığır eti, balık, yumurta, süt alerjiye sebep olabilir. Allerjen madde tespit edilmezse hastalık kronikleşir ve dermatitise dönüşebilir.

 k131 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgik141 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Hastalık 2 formda görülebilir:

Kuru-kepekli deri formu—özellikle baş ve boyun çevresinde görülür. Döküntüler kurudur.

Doku kayıplı formu—Genellikle boyun, baş, ense, omuz bölgesinde görülür. Kızarıklıklar, sınırları belirgin ve ülseratif karakterlidir. İlk başlarda deri yangılıdır; sonraları kaşıntıya bağlı olarak tüyler dökülür ve doku kaybı oluşur. Gıda alerjisi olan bir köpeğin beslenmesinde değişiklik yapmak gerekir. Köpeğinizi 12 hafta süreyle başka bir protein grubundan mamayla beslemelisiniz (Tavuklu bir mama yiyorsa, balıklı, kuzu etli veya tavşan etli bir mamaya geçmek gibi). Bu süre zarfında köpeğinize hiçbir ödül, çiğneme kemiği, özel olarak tatlandırılmış ilaç, diş macunu vs. vermemelisiniz. Veteriner hekiminiz tedaviye yardımcı olması için özel prescription diet mama da önerebilir.

Flea Allergic Diseasa (pire alerjisi)—Ergin hale gelmiş pireler kan emerek beslenirler. Kan emmek için hortumumsu organları ile deriyi delerler. Bu esnada salya bırakırlar. Pirelerin salyalarındaki histaminik benzeri komponentler köpeğin derisinde alerjik bir reaksiyona sebep olurlar. Allerjinin şiddeti köpeğin bireysel hassasiyetine ve ısıran pire sayısına göre değişir. Yoğun pire invazyonlarında şiddetli alerjik reaksiyonlar gelişebilir. Pirenin ısırdığı bölgede kaşıntı, kızarıklık, kabuklanma, kepeklenme ve püstüller görülür. Pireyle mücadele için dış paraziter ilaçlamaya gerekir. Pire larva ve pupaları etrafa saçıldığından, köpeğinizin yatağını, evinizi de ilaçlamalısınız.

 k161 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgik181 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Acne (kıl kökü iltihabı)—Akne, derideki yağ bezlerinin dışa açılan kanallarının tıkanması sonucunda oluşan kıl kökü ve yağ bezlerinin yangısıdır. Önce derinin üstünde hafif yangılı ufak kızarıklıklar oluşur, sonra bu ufak kızarıklıklar bakterilerin devreye girmesiyle içleri iltihaplı değişik büyüklükte nodüllere dönüşür. Bu nodüller sıkıldıklarında patlar ve iltihap dışarı akar. İlerlemiş vakalarda folikülit ve furunkulozlar görülebilir. Akne, genellikle genç köpeklerin burun ve dudaklarının dış kısmında, yaşlı köpeklerin ayak parmaklarının aralarında oluşur. Ergenliğe geçişteki hormonal bozukluklar, parazitler, distemper, ekzama da akneye sebep olabilir. Kısa tüylü köpekler, Bulldog ve Doberman Pincher ırkı köpekler akneye daha yatkındır. Tıraş esnasında oluşan tahriş, irritan maddeler, sekunder bakteriler akneye sebep olabilir. Akneler inatçı yapıdadır ve nüksedebilirler. Tedavileri aylar sürebilir.

 k191 KÖPEKLERDE DERİ HASTALIKLARI köpekler Neden Kaşınırlar Hakkında Bilgi

Pruritis cutaneus (kaşıntı)— Kaşıntı tek başına bir hastalık değildir. Genellikle başka bir hastalık kaşıntıya sebep olur. Karaciğer ve böbrek hastalıkları, gıda ve kimyasal alerjiler, parazitler, diabetes mellitus, hormonal bozukluklar, anal kese yangısı, stres, ekzama, konjuktivitis, distemper, aujeszky, mantar, dermatit kaşıntıya sebep olabilir. Yukarıdaki etkenler santral ve periferik uyarılara sebep olarak köpeği kaşındırırlar. Kaşıntıyı tedavi etmek için altında yatan sebebi tanımlamak gerekir.

 

Acanthosis Nigricans (derinin sertleşip renginin koyulaşması)—Köpeklerde görülen kronik bir deri hastalığıdır. Sebebi tam olarak bilinmemektedir. Tiroid ve adrenal korteks hormonlarının yetersizliği, diabetes mellitus, ilaç yan etkileri, kalıtım ve malignantın(gastrik kanser) deride sertleşme ve pigmentasyona sebep olduğu düşünülmektedir. Tedavi etkene göre belirlenir. Östrojen, testesteron ve kortizon tedavileri de gerekli görülebilir. Hastalık 3 evreden oluşur:

Juvenil form–Genç köpeklerde daha sık görülür. Ön ayakların iç yüzeyinde simetrik kahverengi lekeler şekillenir.

Axillar form—Bacakların iç tarafı ve koltuk altındaki deri sertleşir ve rengi koyulaşır.

İlerlemiş form—Derideki sertleşme ve aşırı pigmentasyon vücudun karın, göğüs, ağız, göz, testisler, tırnak çevresine yayılmıştır.

Dermatitis solaris—Güneş ışınlarının sebep olduğu bir dermatitdir. Beyaz renkli hayvanlar güneşten daha fazla etkilenir. Köpeklerde genellikle az pigment bulunan burun üstünde, burun mukozasında ve burun çevresinde görülür. Yalnız burunda görülen türüne Dermatitis Solaris Nasi denir. Etkilenen bölgede kızarıklık, eksudasyon ve kabuklanma görülür. Genellikle kabukların altında irinleşme ve ülserler şekillenir. Köpekte hafif ateş ve iştahsızlık görülebilir. Köpekler etkilenen bölgeleri yalayarak tahriş edebilirler. Bazı köpeklerde dudaklar, göz kapakları, kulaklarda güneş ışınlarından etkilenebilir. Kulak kepçesinde nekrotik dokular oluşup, kulak kepçesinin kıvrılıp deforme olmasına sebep olabilir. Çok sık nüksetmesi durumunda karsinom (kanser) gelişebilir.

 

Mantar—Hastalık etken türün kıl foliküllerine yerleşmesiyle ortaya çıkar. Sekunder enfeksiyon lar mantara bağlı deri hastalıklarının daha ağır seyretmesine sebep olur. Genç hayvanlarda daha sık görülür. Baş, kulak, kuyruk ve bacak bölgelerinde daha yaygındır. Bölgedeki kıllar kırılır, canlılığını kaybeder ve dökülür. En sık görülen mantar etkenleri trichophyton ve microsporum’dur. Bunlar ısı ve neme dirençli etkenlerdir. Sporlar trikofitinin enfeksiyöz evresinde oluşurlar ve enfekte tüylerin etrafında kümeler halinde bulunurlar. Tedavi edilmezler se 2 yıl canlı kalabilirler. Candida ve canis’de mantar enfeksiyonuna sebep olabilir. Deriye ulaşan mantar 2 gün içerisinde kıl foliküllerine ulaşır ve çoğalmaya başlar. Ölü kıllar mantar bulaştırmaz. Daha ziyade büyüme dönemindeki kılların üstünde etkene rastlanır. Enfekte olan bölgede kızarıklık görülür. Kaşıntı en belirgin şikayettir. Oluşan lezyonlar zamanla büyür (3-4cm) ve yayılır. Mantar köpekten Köpeğe bulaşır. Direkt temas, fırça ve yatak gibi malzemele rin ortak kullanımı mantarın bulaşmasını sağlar. Bazı mantar türleri zoonoz karakterlidir ve insana geçebilir. Teşhis için ultraviyole Woods lambası, mikroskopik inceleme ve mantar kültürü (ekimi) uygulanır. Tedavi uzun sürelidir(10gün-3ay). Mantar aşıları tedaviyi kolaylaştırır. Tedavinin yanı sıra tıraş önerilebilir.

 

Bir önceki yazımız olan Balıklar Hakkında Bilgi balıklar Su içer mi Özellikleri başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Bu alana reklam verebilirsiniz!